Eten in Groningen: Ni Hao

Ik leun achterover op mijn stoel. Gaan we nog één keer eten halen? Er waren nog wel veel toetjes die er erg lekker uitzagen. Maar mijn zorgvuldig uitgezochte wijde shirt en mijn minst strakke broek beginnen inmiddels te voelen als een gevangenis voor mijn buik. Eén avond bij Ni Hao in het stadspark in Groningen en ik ben in blijde verwachting van een food-baby.

Eigenlijk iedereen die al zijn of haar hele leven in Groningen woont, is wel een keer bij Ni Hao geweest – met familie, met een vriendengroep, als klassen/studieverenigingsuitje. Ni Hao is een soort ritueel: als je hier niet bent geweest, ben je niet een echte Groninger.

En dat komt niet doordat het eten er zo ongelooflijk lekker is, of omdat de sfeer je een warm gevoel van binnen geeft. Ni Hao is simpelweg dé plek in Groningen waar je je grootste vreetzak uit z’n hol mag laten komen. De meest hebberige, gierige, geen grenzen kennende versie van jezelf is hier het meest op zijn of haar gemak.

Meteen wanneer je het statige gebouw midden in het Stadspark binnenkomt is het duidelijk: hier gaan we een paar uur later rollend weer weg. Enorme tafels vol grote groepen mensen knabbelen gelukzalig hun zelf opschepte bordjes leeg. Twee tienermeisjes lopen ons tegemoet; ze komen net bij de toetjesafdeling vandaan. En wie daar vandaan komt heeft steevast een glimlach van oor tot oor. Dat is hoe kortstondig geluk eruitziet.

Maar dan komen we in de grote centrale hal en een veelvoud aan etensgeuren komt ons tegemoet. In deze centrale hal kun je je bordje volscheppen, iets kiezen van de grill of een prutje laten wokken. De belangrijkste keuken is de Aziatische keuken, maar in de laatste jaren hebben ze dit sterk uitgebreid. Inmiddels kun je zelfs een puntje pizza naast je bami neerleggen.

Je begint – als je het goed doet – bij het koude buffet met voorgerechten. Hier hebben ze salades. Salades met pasta, salade met vis, salade met vlees. En verschillende soorten kleine hapjes, zoals sushi. Ik moet zeggen dat ik dit altijd één van de meest “avontuurlijke” delen van het buffet vindt. Er zijn hier meer onverwachte gerechten dan in de rest van het restaurant.

Daarna loop je door naar de soepen – de tomatensoep is zó lekker -, het warme buffet – met de standaard gerechten die je ook bij de chinees haalt én dingen zoals spareribs – en het “middengedeelte.” Het warme buffet kun je eigenlijk voor een groot deel wel overslaan. Als je foe yong hai wil eten, waarom bestel je dan niet gewoon Chinees voor thuis? Bovendien zijn deze vullende gerechten zonde van de kostbare ruimte in je maag. Ga lekker naar het “middengedeelte.” Hier haal je  bijvoorbeeld verschillende soorten soepen, pekingeend, vlees en vis van de gril en hier kun je wokken. De “body” van je maaltijd dus.

Inmiddels zitten we lekker vol. Maar we hebben flink geld betaald – 23.50 in het weekend, 20.50 doordeweeks – en we zijn vastbesloten om dit geld eruit te halen. All you can eat restaurants zoals Ni Hao zijn de belichaming van het slechtste van onze consumptiemaatschappij. Ineens weten we niet meer wanneer het genoeg is. Alles ziet er goed uit en dus zullen we alles proberen. Het liefst nog zouden mensen hun eigen tupperware meenemen om de volgende dag thuis nog even verder te genieten. Lees ook dit verhaal van Munchies over dit interessante fenomeen.

Eén tip: hou genoeg ruimte over voor de toetjes. Zoals ik al zei: dit is waar je tastbaar geluk kunt vinden. Chocola, taart, snoep, ijs, ijsversiering in alle kleuren en smaken. Wees wel voorbereid op teleurstelling. Alles ziet er zo ontzettend goed uit, maar veel van de toetjes vallen toch lachwekkend hard tegen als je ze eenmaal probeert. Taartjes en cakejes zijn droog en de bananensnoepjes zijn hard geworden doordat ze te lang op je hebben moeten wachten. Maar dat kortstondige gevoel van geluk net na het opscheppen is dat driedubbel waard!

Bij Ni Hao ga je altijd weg met een dubbel gevoel: zo verzadigd, zo gelukkig, maar fietsen met een volle buik is niet fijn en als je thuis komt wil je het liefst meteen een pyjamabroek aandoen. En terwijl je dan op de bank ligt na te genieten van hoeveel verschillende gerechtjes je vanavond wel niet hebt gehad vraag je je toch ook af hoe dat in hemelsnaam allemaal in je buik past. Blijkbaar kun je meer aan dan je denkt!

Delen: