Eten in Groningen: de Markies

Ik was nog nooit echt naar een fancy restaurant in Groningen geweest. Met mijn 22 jaar, studentenstatus en bijpassende financiële situatie ging de keus toch vaak naar kwantiteit boven kwaliteit als er buiten de deur werd gegeten. Tot afgelopen zondag, toen ik door de schoonfamilie werd meegenomen naar het nieuwe favoriete restaurant van de schone mama.

Nou ja nieuw? De markies bestaat al járen. Toevallig woonde ik er drie jaar lang twee stappen bij vandaan en was het tot voor kort in handen van de zoon van een vriendin van mijn moeder. Ik kende het restaurant dus al goed, maar op de één of andere manier zorgde dat er nooit voor dat ik eens ging kijken hoe het er binnen was.

Nu weet ik dat het er binnen heerlijk is. De muren zijn versierd met een behang van schattige ouderwetse motiefjes, er staat een enorme bar en het personeel is super gastvrij en aardig.

Maar nu het eten..

De markies wisselt vaak van kaart. Daar kwamen mijn tafelgenoten achter toen ze vertelden drie weken geleden ook al bij de Markies te zijn geweest, maar dat de kaart al wel weer helemaal nieuw was. Op dit moment (we waren er  11 oktober) is er een herfstkaart. Wij namen een 3 gangen menu, waarbij je voor elke gang uit ongeveer 5 gerechten kunt kiezen.

Voordat de gangen begonnen (nog voordat we zelfs maar hadden besteld!) kregen we een proeverij van opgeklopt ei, tapenade van zongedroogde tomaten en een “drupje crème fraiche.” Dit was een compleet nieuwe ervaring voor mij. Zulke dingen gebeuren niet bij een kwantiteit boven kwaliteit restaurant!

Mijn voorgerecht was een “Marbré van Geitenkaas en Groninger Speltbrood met appeltjes en piccalilly.” Ik wist niet goed wat ik moest verwachten, omdat ik geen idee had van een marbré was. Maar ik had me voorgenomen om vanavond out of the box te eten, dus ging ik bij de twee opties van de menukaart die me het lekkerst leken voor de “gekste.” Gelukkig heb ik dat gedaan, want zoiets had ik nog niet eerder gehad! De hartige smaak van het geitenkaas met speltbrood ging supergoed met het zure van de appeltjes en piccalilly. Ik vond het echt chill. Ik heb dan ook super kleine hapjes genomen om er extra lang van te genieten.

Als hoofdgerecht koos ik voor “Langzaam gegaarde eendenborst, ingewreven met 5 spices, rode wijnsaus.” Misschien iets minder avontuurlijk, maar ook zeker heel lekker. Het werd overigens geserveerd met de lekkerste frietjes, ze waren echt geweldig gekruid.

De afsluiting was wat mij betreft het best. Ik had me vantevoren heel erg verheugd op de  beroemde chocoladetaart, want daar had ik over gelezen in een review op smaakvanstad.nl. Maar helaas die was alweer van de kaart verdwenen. Dit werd goedgemaakt met de New York waardige cheesecake met witte chocolade crème en gel van mandarijnen. Wat een feestje. Wel heel erg vullend trouwens. Maar ik ben niet iemand die dan stopt met eten, terwijl het zo lekker is. Dan maar een beetje te vol.

En zo komt de kwantiteit dan toch weer een beetje terug 🙂

Voor het eerst gepubliceerd op 13 Oktober 2015

Delen: