De mannelijkheid van mijn play lists

Waarom staan er zo weinig vrouwen in mijn last.fm library?

Toen ik een jaar of 17 was ontdekte ik via klasgenoten de geniale website last.fm. Last.fm is een website voor muziekliefhebbers & mensen die alles in hun leven graag vastleggen. Juist, dat is precies een beschrijving van mijn persoonlijkheid. Het duurde dus niet lang voor ik een account had aangemaakt.

Last.fm ‘scrobbelt’ alle muziek die je luistert naar je account en houdt op die manier bij hoe vaak je een bepaalde artiest, een nummer of een album geluisterd hebt. Kijk hier maar. Destijds luisterde ik nog al mijn muziek via windows media player en dus importeerde ik daarvandaan alles van de voorgaande jaren en stelde ik in dat alles vanaf dat moment gescrobbeld werd. Prima geregeld en al snel had ik een goed gevulde library

Totdat ik daar zo’n twee jaar geleden eens goed naar keek en erachter kwam hoe bizar weinig vrouwen in die lijst stonden. Mijn top 10 van meest geluisterde artiesten bestaat al heel lang (in wisselende volgorde) uit Mumford & Sons, Ratatat, Bastille, The Beatles, The Black Keys, The Pretty Reckless, The Tallest Man on Earth, The xx, Ludovicio Einaudi en Nirvana. Mocht je het nog niet geconstateerd hebben: alleen in de bands The xx en The Pretty Reckless zit één vrouw. Verder zijn het alleen maar mannen.


“Ik geloofde heel lang dat de muziek van vrouwen die ik leuk vond minderwaardig was aan de muziek van mannen”

En dit komt niet doordat ik helemaal niet naar vrouwen luister. Dit komt doordat ik heel lang geloofde dat de muziek van vrouwen die ik leuk vond minderwaardig was aan de muziek van mannen. Daarom luisterde ik die muziek op YouTube, in plaats van Spotify. Want op YouTube werd het niet gescrobbeld en ik had wel “een reputatie hoog te houden.”

Ja, dat is ontzettend sneu en ik ben blij dat ik nu niet meer zo denk. Maar laten we eerlijk zijn: in een maatschappij waarin het werk van vrouwen stelselmatig ondergewaardeerd wordt, is het ook moeilijk om als beïnvloedbare tiener in te zien dat het verkeerd is om je te schamen dat je de muziek van Lady Gaga, Miley Cyrus en Demi Lovato mooi vindt. Al helemaal als iedereen om je heen zegt dat die muziek slecht is. Zo lang ik me kan herinneren werd er honend gelachen om de muziek van jonge vrouwen – hoe goed hun lyrics en hun stem ook waren. Zo lang ik me kan herinneren vonden de mensen om me heen dat je alleen een goede muzieksmaak had als de muziek waar je naar luisterde door mannen werd gemaakt (het liefst nog mannen die al dood waren of de laatste jaren van hun leven uitzaten). En ik ging erin mee. Alsof lekker luisteren wat je zelf wil je niet een veel interessanter persoon maakt. En alsof het oordelen over andermans muzieksmaak je niet ontzettend saai maakt.


“De mensen om me heen vonden dat je alleen een goede muzieksmaak had als de muziek waar je naar luisterde door mannen werd gemaakt”

Misschien had ik de verkeerde mensen om me heen verzameld of misschien zaten zij net zo vast in de achterhaalde, bekrompen maatschappij waar ik ook in zat.

Vonden mensen de muziek van die vrouwen slecht vanwege de muziek of kwam het door wat de vrouwen met zich meedroegen – het excentrieke van Lady Gaga, het kindsterretjesimago en haar strijd daarvan los te komen van Miley Cyrus? En als het dat laatste is, waarom konden mensen hun muziek niet los van al dat andere zien?

Ik ben gestopt met muziek luisteren via YouTube (waardoor mijn recommendations daar totaal zijn veranderd en een wereld van vlogs en filmpjes over de Kardashians voor me is geopend). Alles wat ik luister, gaat nu rechtstreeks naar Last.fm en iedereen kan nu zien dat ik geniet van de geweldige muziek (want dat is het gewoon, hou maar op het te ontkennen) van Miley Cyrus, Lady Gaga, Demi Lovato, Rihanna, Taylor Swift, Dua Lipa, Lorde, Alessia Cara, Adele en nog veel meer (Ja, Beyoncé en Ariana Granda ontbreken. Hoewel ik ze als persoon ontzettend bewonder en hun muziek goed is, is het het niet helemaal mijn smaak). Al die vrouwen hebben nog een lange weg te gaan voordat ze in de top 10 van mijn library staan, maar ik kijk er nu al naar uit. En ik kijk ernaar uit om nog veel meer vrouwelijke artiesten te ontdekken. Artiesten die nog niet zo bekend zijn en waar muzieksnobs hun neus nog niet eens voor hebben opgetrokken.

Delen: