De Amerikaanse Supermarkt

Naar de supermarkt gaan in de VS is, buiten de grote steden om, niet iets wat je ‘eventjes’ doet. Voor dit tripje dien je flink wat tijd uit te trekken; zorg ervoor dat je goed gegeten hebt, een goed gevulde portemonnee in je tas hebt, gekleed bent op lage temperaturen (ook al is het buiten warm, dan staat de airco alleen maar harder in de winkel) en er ruimte is in je achterbak. Naar de supermarkt gaan is een expeditie op zich.

Het begint allemaal met er komen. Iedereen in de VS heeft een auto, voor deze mensen zijn er dus geen problemen. Heb je dat echter niet: succes! Met de bus is een optie, maar dan ben je wel extra lang onderweg, en waar moet je op de terugweg al je boodschappen laten? Een taxi is dan een optie, maar dan worden de boodschappen uiteindelijk wel erg duur. Zorg dus voor een vriend of vriendin met een auto, zodat je altijd mee kunt rijden. Dat je dan compleet afhankelijk bent van iemand anders, is iets waar je mee zult moeten dealen.

Bij aankomst zul je merken dat de supermarkten in Nederland zó lekker overzichtelijk zijn. Tijdens het binnenlopen de eerste keer zul je je compleet overdonderd voelen. Aan de ene kant is de voedsel afdeling, rijen en rijen vol met vooral heel veel voorverpakt voedsel overladen met suiker, zout en andere smaakversterkers. De smaakpupillen van Amerikanen zijn blijkbaar zo afhankelijk van kunstmatige smaken dat dit noodzakelijk is. Aan de andere kant zie je de non food sectie, die ongeveer dubbel zo groot is als de voedsel afdeling. Hier koopt men kleren, speelgoed, schoenen, huis benodigdheden, electronica, huis decoratie en ga zo maar door.

Nu is het zaak te vinden wat je nodig hebt. Heb je algemene boodschappen nodig om een voorraad aan te leggen waar je geruime tijd mee vooruit kunt, dan is het verstandig de héle voedsel afdeling door te lopen. Doe je dat niet, dan mis je sowieso een hoop bij thuiskomst. Bij ‘mijn’ supermarkt begon het met brood. Normaal brood wat het meest op het brood lijkt wat je in Nederland eet, is zo rond de 7 dollar. Dus dan zijn bagels al snel aan aantrekkelijkere optie. En dan heb je keus uit een ontelbare variatie aan merken en smaakjes. Italiaanse kruiden, everything (met allemaal verschillende zaden), cinnamon, plain en ga zo maar door. Dit geldt voor alles wat je zou willen kopen; chips, cornflakes, muesli, koekjes, frisdrank, broodbeleg, melkproducten.. Probeer je niet bezwaard te voelen als je gewoon even de tijd nodig hebt om dit alles in je op te nemen en te proberen te kiezen tussen alles wat je wordt aangeboden in de gangpaden waar maar geen eind aan lijkt te komen.

Want dan heb ik het nog niet eens gehad over alles waar je wel eens over hebt gehoord maar nooit echt hebt gezien laat staan hebt geproefd; de dingen die je gewoon niet kent. Pop tarts bijvoorbeeld, hartstikke leuk, die ken je wel van South Park of de één of andere Amerikaanse film. Maar welke zou je eens proberen en zul je die dingen überhaupt lekker vinden? Er zit niks anders op dan het maar gewoon te proberen.

Van mijn zus kreeg ik deze volgende link toegestuurd.
Ik besloot een spelletje bingo te doen en alles uit de lijst te vinden. Helaas niet gelukt. Niet omdat ze het niet hadden, waarschijnlijk, maar omdat de winkel voor mij te groot was om het te kúnnen vinden. Ik kreeg last van een ernstige vorm van desoriëntatie, het moment dat ik zo’n reuzensupermarkt binnen stapte. Toen ik op zoek was naar de Canned chicken (de laatste in de lijst) was ik met een vriendin, die me later appte dat ze het had gezien in de supermarkt. We vroegen ons samen af wie ooit heeft bedacht een hele kip in een blik te doen.

Hier zijn nog wat foto’s om mijn avonturen in de Amerikaanse supermarkt te illustreren. Ja ik heb foto’s gemaakt, ik ben niks voor niks een toerist, kijk naar mijn verhaal hierboven. Ik ben zo duidelijk geen Amerikaan in hart en nieren.

Voor het eerst gepubliceerd in oktober 2014

Delen: